اين نوشته رو لينك كردم
خيلي عالي و پرمحتوا و البته هشداردهنده بود
ممنون

agha mansoor kheili kaare bahali dari.
man sarreshteii az honar nadaram vali behesh kheili alaghe daram...ashna shodan baa siti mesle site to baram kheili ghanimate ...
movafaghtar bashi,
ghorbanet:leila
--
ممنون از لطفت

مطلبت مثل همیشه جالب بود و دردناک البته! آدم می ماند در اینهمه وحشیگری انسان:(

سلام منصورخان.ما از طرف بروبچزبندرعباس ازشما اعلام حمایت می کنیم و می گیم مطالب بدرد بخور شما حق مسلم ماست!!!

//چیزی که برام سوال بود اینه که چرا بخشی از جامعه ما اینقدر علاقمند به تخریب و نابود کردنه تا کمک به ساخت چیزی//.

باز هم سلام آقاي نصيري!
ببخشيد كه دوباره در حال سنگين تر كردن صفحه تون هستم!
البته مطمئن هستم كه شخص شما جواب اين سوال را بهتر از من مي دونيد، ولي بهر حال، منهم نظرم رو ميگم.
بنظر من چند تا مشكل بنيادي باعث بوجود آمدن اين حس، ( تخريب شخصيت ديگران) در اكثر افراد جامعه ما شده. مشكلات فرهنگي و اقتصادي كشورمون دست بدست هم دادن و هر كدوم راه رشد يكديگر را بستن. وضيعت نسبتا" بد اقتصادي مون باعث شده كه طي اين چندين سال از فرهنگ و فرهنگ سازي بدور باشيم. كار ما* (كلي) بجايي رسيده كه علاوه بر اينكه خرده فرهنگ ها رو رعايت نمي كنيم و حتي برخي از ما اونها رو نمي شناسيم، وقتي هم كه مي بينيم كسي اونها رو رعايت مي كنه و از آزادي فرهنگي دم مي زنه، كار اون شخص برامون مسخره مي ياد و موجب تفريحمون مي شه! ما از بحران آموزشي* موجود در كشورمون لطمات جبران نا پذيري رو مي بينيم. مشكل آموزشي ما كمبود مربيان مجرب و متعهد است! متاسفانه برخي با تاكيدات غير لزومي و ناوقتشون ما رو از راه اصلي به كناره ها هدايت مي كنند. علت اصلي مشكلات اجتماعي مون، بنظر من، محروميت و محدوديتمان است. بطور كلي، وقتي كه يك جامعه* دراراي مشكل اقتصادي باشه، و همزمان بطور غلط* اداره بشه، طبيعيه كه نمي تونه رسالت اصليش رو انجام بده و افرادش* رو آموزش بده. در نتيجه خرده فرهنگ* هاي اجتماعي از ياد افراد ميره و قانوني همچون قانون جنگلي*(!) در اون جامعه حكمفرما مي شه. در اين بين كساني هستند كه در اين جامعه كار فرهنگي انجام مي دن. مي توني حدس بزني كه فرهنگ مردان يك جامعه اي كه مشكل فرهنگي داره چه كاري از دستشون بر مياد؟! اونها به دو قسم تقسيم مي شن. يه قسمتي همزمان -فرهنگ سازي- و كار مي كنن و در ضمن بخاطر اينكه كسي نيست كه از كارشون تقدير كنه مثل شمع مي سوزن، و گروه بعدي رو هم كه خودتون مي تونين حدس بزنين!

واو! چقدر حرف تايپ كردم! ببخشيد كه وقتتون رو گرفتم
همچنان موفق باشين
--
محسن عزیز ممنون از وقتی که گذاشتی و نطرت. نظر تو و دیگران برام مهمه و با دقت می خونم، چون چیزهای زیادی در باره جامعه ای که توی اون زندگی می کنم به من یاد میده.
سلامت.

گمونم ادبیات گفتاری و نوشتاری هر شخص به راحتی سرٌ درونش را آشکار می کنه .اینکه آگاهی و اشراف ما از مطلبی که بیان می کنیم ، چقدره ،سریعتر از اونی که فکر می کنیم، لو میره .کما اینکه در مورد این مطلب خاص، یک شخص کمی! آگاه از عالم عکاسی هم مطمئنا می دونه که کارهای واکر اوانز به یک پیچ گوشتی و اچار ختم نمیشه ! بلکه دنیاهای متفاوتی و از جمله پیچ گوشتی! را تجربه می کنه که همگی با یک دیدگاه خاص و منحصر به فرد شکل گرفته.
متاسفانه "چون که پای غرض آید، مرض آید بوجود!"
ان شاءالله خدا به همه عافیت ببخشد و به شما صبرو گذشت! همتت بلند و پاینده باشی.

خیلی ممنون برای این مطالب
خود من شخصا از کارهای عکاس قبلی،ایونس اصلا خوشم نیومد و بعضی مواقع فکر می کنم عکاسی خلاق هم حد و اندازه ای داره بر خلاف این گزارش اخیر که واقعا فوق العادس و تکان دهنده .
اما خوب اینا تا یک جایی سلیقه ایه و دلیل نمی شه اگه از سبکی خوشمون نمیاد اونو نفی کنیم.
این مجموعه مطالب باعث می شه تک بعدی و متعصب به عکاسی نگاه نکنیم و به فکر تنوع و خلاقیت تو کارهامون باشیم.

دوستانی که گفتن شما باید درد ها رو مطرح کنین... چه دردی بالاتر از جنایت انسان علیه انسان وجود داره؟ شما به کارتون ادامه بدین... ککتونم نگزه... همیشه یه عده آدم منفی باف وجود دارن که نه خودشون کاری انجام می دن نه می ذارن دیگران کاری انجام بدن... موفق باشید

آقاي نصيري عزيز! سلام
البته من نظر خاصي براي عرض كردن نداشتم، ولي ديدم كه صحبت از" به وجد آمدن سر منبر و انرژي مثبت و ... است، خواستم بگم كه " نذرتون قبول باشه(!) و اميدوارم كه همين طور ادامه بدين.

از فردي با سابقه شما بعيده كه به خاطر چند تا نظر دوستانه از دشمنانتان ناراحت بشين و به دنبال علت لنگيدن كارتون(؟) بگردين. "طبيعت بعضي از افراد اونها را وادار به انجام چنين كارهاي خنده دار و كودكانه مي كنه.
طبيعيه كه وقتي من (البته من نوعي، اميدوارم!!) مي بينم كه يكي از همكارانم داره كار مي كنه و فعاله، و وقتي كه مي بينم خودم حال و حوصله كار كردن ندارم و از نگاهي بد بينانه، اصلا كاري از دستم برنمياد، ساده ترين كار برام اينه كه بيام و بجاي تشكر كردن كامنت منفي بذارم و.... بهرحال

راستي اين سر منبر بودن چه حالي ميده!!!
خسته نباشيد و به قول خارجي ها، Keep going!
--
محسن جان درست و منطقي گفتي، من منظورم از لنگيدن دقيقا همين بود، وگرنه من که دارم کارم رو انجام می دم. چیزی که برام سوال بود اینه که چرا بخشی از جامعه ما اینقدر علاقمند به تخریب و نابود کردنه تا کمک به ساخت چیزی.
ممنون از لطفت

منصور عزيز. اين مطالب اخير مخصوصا همين منبرها!! خيلي جذاب هستند. هر موقع اسم منصور نصيري توي ليست بلاگ رولينگ وبلاگم پر رنگ مي شود سريع مي آيم تا منبر را از دست ندهم! ادامه بده. ممنون.
--
ممنون کاميرا جان
همين پامنبری هايي مثل تو هستند که آدم را سر منبر به وجد مي آورند!
سلامت.

hame ke vazife nadaran az darde mardom began, kama inke in hame adam-be khosoos blogerha- az darde bidarmoone mardom goftan va hich goshayeshi ham nashod. har kas behtare be kari ke be nazaresh mosmere samartare bepardaze. man inja noktehaye khubi yad gereftam, hata age chizi baraye yad gereftan ham nabashe ye akse cheshm navaz ke mibinam.
kholase ke shoma be karet edame bede, ma ham be inja sar mizanim va estefade mikonim. ba tashakor.
--
مريم خانم ممنون از شما
من تا جایی که بتونم به کارم ادامه می دهم. دليلي نمی بينم تصميم های کار و زندگيم رو بر اساس اظهار نظر ديگران بگيرم. ولي گاهي لازمه به بعضي اظهار نظرها پاسخ داده بشه.
سلامت.