عکس: Ariana Cubillos
تقریبا هیچ کدام از دوستانم از زندگی شان راضی نیستند. یکی در ایران است و شهرت و پول دارد اما معتقد است زندگی آنجا برایش جز جنگ اعصاب و ناراحتی چیزی نیست. ماشین، خانه، یخچال و دوستان دل انگیزی -به نظر من- دارد.
دوست دیگرم که حدود ده سال پیش با هم یک شرکت کارهای کامپیوتری راه انداختیم و رویایش سفر به آمریکا بود، دیروز بعد از مدت ها پیغام داده که دو ماه است به آمریکا آمده، خیلی کوتاه نوشته "احساس می کنم خیلی دیر شده و پیر شدم، هنوز تصمیم به ماندن نگرفتم" سی ساله است و پدرش یک جور معدن بی پایان پول.
اگر بخواهم مثال ها را ادامه دهم کار به جاهای باریک می کشد! خلاصه اش این که ظاهرا هیچ کس از جا و موقعیتش راضی نیست. جالب است برایم که دو تا از دوستانم که هر دو گاهی برایم درد دل می کنند، حسرت موقعیت و زندگی و روحیه آن یکی دیگر را می خورند و از خودشان ناراضی اند! دو سه بار خیز برداشته ام که جفت شان را جایی غافلگیر و رو در رو کنم تا خودشان هم بفهمند که الکی حسرت زندگی آن دیگری را می خورند، بلکه این طوری از خودشان و زندگی شان حال عالم را ببرند.
فکر کنم بتوانم بفهمم که حال زندگی فقط به موقعیت های مادی نیست و مثلا دوست داشتن و دوست داشته شدن-گاهی- بیشتر از خانه، یخچال و دوستان دل انگیز، فاز می دهد؛ اما خواستم عکس های " Ariana Cubillos "را از "کلوچه های خاکی" که در هاییتی، غذای روزانه مردم فقیر است به خودم و این دوستانم نشان دهم.(اگر تا حالا ندیده اند)
عکس: Ariana Cubillos/ با گران شدن قیمت غذا و کمبود آن در هاییتی مردم کلوچه خاکی که با خاک، نمک و کمی روغن درست شده را به جای غذا می خورند
عکس: Ariana Cubillos/ پسر بچه یازده ساله، بعد از خوردن کلوچه خاکی زبانش را نشان می دهد. قیمت صد کلوچه خاکی پنج دلار است.
عکس های بیشتر و گزارش ویدیویی "ای بی سی نیوز"
--
ممنون از کاوه که این خبر را برایم فرستاد.
اينجوري ديگه بابا مطالب باحال كمه كه همش غم و غصه؟
chi koloche ha aha.
zendegiyeh dg......
ey baba
do ta matlab ra hamishe yadeton bashe
1-ensan har chi bishtar behesh bedan bishtar mikhad
2-ensan baraye zende mondan tan be har kary ,hata khak ham mikhore
na mersi in yeki ro meil nadaram
az bas ke doroogh, doshnam , kotak , bifarhangi, khordam , siram!
ke chi , ya kami ehsasati beshin va bad as chand daghighe tamoom mishe engar ke fayede iy ham nadara ,
ta vaghti ke inghadar gereftare bi mehriha, nadaniha, hemaghatya , gorosnegi ha va khoshunat e khodeman hastim kari baraye digaran nemitoonim bekonim.
You have a very nice site and also very nice pics.When I see them I think I am there,very clear and alive!and also these days I am the one who has the same feeling of dissatisfaction in life! while the others say everything is ok with me!waiting for something extraordinary!!!isn't it my right?
But when I see the facts as you mentioned in pics,I get ashamed...anyhow the feeling is with me.
--
نمی دونم چه چیزی رو "فوق العاده" می دونی توی زندگی ولی گمونم خودت بیشتر از دیگران بتونی باعث بشی که اتفاق بیفته.
درضمن "نصیری" ها همه شون کارشون درسته نمونه اش همین حمیدرضای خودمون:
http://weblog.hamidreza.com/
سلامت
kheili narahat shodam,kolli gerye kardam...vali khodam hamishe shaaker boodam va say kardam be andazeye khodam komak konam...
man inja basi delam tang ast va har sazi ke mibinam,bad ahng ast.
bia rahtoosheh bardarim,ghadam dar raah e bibargasht bogzarim;bebinim aseman e har koja aya hamin rang ast?!
baraye az to man shodan mara majal bas nabod
pas az to dar havaye to khode majal mishavam
سلام نمی دونم چی شد صفحه وبلاگ شما برام باز شد!
اما خیلی خوشحال شدم که به این صفحه اومدم. چون خیلی عکسا و مطالب جالبی دیدم.
در مورد رضایت از وضعیت هم یه داستان جالب دیده بودم که اگه پیدا کنم برات می فرستم.
موفق باشی
هر بار که اینجاسرمیزنم مطلب و یا عکسی برای غافلگیر شدن،شاد شدن و یا غمگین شدن وجود داره باید تحسین کرد و البته تشکر..
سلام دوستان
به اقتضاء شغلي بادوستي آشناشدم كه پزشك وساكن شهركي حوالي پاريس بود وبه گفته خودش جهت تمرد اعصاب سالي يكبار به ايران وهرسال به شهرستاني سفر ميكنداومدعي بود بعد از چند سال آمد وشد شايد من تنها كسي بوده كه از زندگي گلايه اي نداشتم واين نه درجهت تعريف ازخود بلكه جهت گلايه از سايرهموطنان است كه روز به روز با در غلطيدن در روياهاي سرمايه داري رقابت را جايگزين فضيلت كرده وبا عدم تحقق آرزوهاي واهي به غر زدن روي آورده اند
mmm..seriously I thought these cookies might be delicious...I ve loved taste of soil always...taste of (mohr) in Iran....mmmm
سلام.
جالب بود و بيشتر، تلخ!
پايدار باشي.
ببخشید چی رو روغن ترجمه کردید در اون متن؟ نوشته سبزی نه روغن.
--
NasiriPhotos:
نه اونجا نوشته
"Vegetable shortening"
در حقیقت این یک جور چربی است که از روغن گیاهی گرفته می شود که بیشتر در پخت شیرینی استفاده می شود. من مختصرش کردم به روغن.
اینجا می توانید درباره اش بیشتر بخوانید:
http://www.recipetips.com/glossary-term/t--34959/vegetable-shortening.asp
سلامت
دوستان نگران نباشد همین روزها شماها هم به جمع این مردم می پیوندید پس خوشحال باشید و از زندگی کنونیتان تا آن روز که احتمالا جمعه هم هست راضی باشید.
شاید هم بزودی همدیگه رو بجای کلوچه خاکی خوردیم !
شایدم ...
من از موقعيتي كه تو زندگيم دارم راضيم. ولي بعضي وقتا به خاطر موقعيت ها و فرصت هايي كه دارم و خيلي هاي ديگه نداشتن خجالت كشيدم.
سلام ..منصور عزیز....
من با دید مثبت به این قضیه ی نان ها نگاه می کنم ...و ان اینکه ما کشوری پر خاک داریم...کویر ها را در نظر بگیرید...تازه خاک های رنگی جزیره هرموز هم هست ...یک جوری خیالم بابت سالهای آینده راحت شد...فقط بی زحمت دستور
پختش را هم بگیری بد نیست...کربون کدت
--
سلام سیاورشن عزیز
نه عزیز جان خاک هرمز رو بهتره غارت کنیم و بفرستیم اروپایی ها با ذره ذره اش رژلب و ماتیک دونه ای سی - چهل یورو بسازن. تو که خودت از بکس اونجایی آمار دستته... خاک کویر هم به مزاجمون نمی سازه و زخم معده می گیریم.
سلامت
سلام
واقعآ نمیدونم چی بگم
واقعآ آدم با دیدن این چیزا میفهمه که چقدر ناشکره
ممنون
matne avali kheili jalebe eine zendegiye doostaye mozdavaje man mimoone masalan shohare doosti ke dandoonpezeshke va pooldar hamishe sarekare 2ta monshiye khoshkelam dare,oon yeki ke ashege hamano hamishe ba haman ah dar basat nadare ,va elaakhar.hamisham harkodoom hasrate shohare oon yekiro mikhore.vali matne dovom badjoori delamo soozoond aslan natoonestam soboone bokhoram
--
ببین من می خواستم دقیقا درباره این هم بنویسم که طرف با این که هر جور حساب کنی می بینی یه موجود زیبا و با ارزش توی زندگیش به عنوان دوست/دل انگیز/همسر/جفت /پارتنر (از این کلمه بدم میاد) یا هر چی ، داره اما چشم و چارش دنبال جغرافیاهای دیگه است و خلاصه کوره و نمیبینه و نمی فهمه و ....
ببین میشه یه لطفی بکنی؟ پینگلیش ننویس! اگه فونت فارسی نداری اینجا می تونی فارسی بنویسی:
http://dodoost.com/aryanevis/index.php
ممنون
سلامت
سلام متن قشنگي بود ولي هميشه همين طور هيچوقت هيچ كس راضي نيست
ما از اين جور چيزا خيلي ديديم...
اينا رو نشون اين تهروني هاي بالاشهري بديد كه تو ناز و نعمت باز هم ناشكري مي
كنن
من حتی نمی تونم فکرشو هم کنم
در کشورهای فقیر مردم از این بدترها رو می خورند
مشکل ما اینه که قدر این نعمتهایی که دور و ورمونه رو نمی دونیم
یا یه جمله ای افتادم که می گفت:
ناراحت بودم که چرا کفش ندارم،مردی را دیدم که پا نداشت
این واقعا گل هستش یا یک چیزی هم قاطی داره؟
--
نمک و یه ذره روغن هم قاطیشه، می خواهی درست کنی؟
سلامت
حقیقتی است
ولی چه میشه کرد
--
خیلی کارها!
یه ذره از خرج رستوران و سیگار و کافی شاپ مون رو بذاریم برای کمک به بهتر شدن وضع این جور آدم ها که حتما دور و برمون وجود دارند ولی نمی بینیمشون
سلامت
سلام.
آقا منصور يه سري به طرفاي بندر و اين صوبتا هم بزنيد بد نيست! جشنواره فيلم و عکس ارديبهشت رو داريم!
ordibehesht87.blogsky.com
--
سلام کامیرا جان
لینک دادم. دور هم یه میگوی مشتی هم بخورید و حالشو ببرید که از اهم امور است.
سلامت.
این متن شما من رو خیلی تحت تاثیر قرار داد. جالب اینجاس که منم یک هفته است که به همین موضوع فکر میکنم: اگه قراره همیشه ناراضی باشم چه بهتر سر کاری که خودم خواستم ناراضی باشم تا کاری که مجبور به انجامش هستم.
منصور جان ،
اخگر بود،اخگر
با دیدن این عکسها و تصور خوردن گِل، برای اولین بار دلم برای بیچارهها سوخت