سه شنبه، ۱۵ اسفند ۱۳۸۵March 6, 2007 1:45 AM
نوشتن از آدمي که برايت هم عزيز باشد و هم معلم، خيلي سخت است.
بارها خواستم از شکوه آموختن از او بنويسم، در مقام يک همکار، يک زن و يک انسان...
اين عکس را بيست روز پيش ازش گرفتم، به نظرم پرستو توی زندان اوين هم لبخند هميشگيش را فراموش نکرده.
--
ساعت 5:15 خبردادند پرستو و 6 نفر ديگر آزاد شدند، کاش بقيه هم زود تر آزاد شوند.
منصور بیا اشکهام رو جمع کن. نمی شه که فقط درشون بیاری...
کلی عزیزی.
پرستو و نازگل ؟
زندگی ها داشتیم با هم دخترک ...
هر باز که عکسی از هرکدومشون می بینم چشام بی احتیار از اشک پر میشه
دلم گرفت. دلم تنگ شد براي اين دخترك هميشه خندون