بعضی جاها این جمله را که لـُـب مینی مالیسم است، "کمتر غنی تر است" ترجمه کرده اند.
گمانم مفهومش را بهتر از ترجمه های دیگر می رساند.

--
منابع بیشتر:
شعری که "رابرت براونینگ" از این جمله در آن استفاده کرده است
وب سایت "عبارت یاب"
مینی مالیسم

"نقش اشیاء" اثر جورجو موراندی سال 1962

جورجو موراندی 1964-1890 نقاش ایتالیایی برای آن که با جدیت تمام به مسائل اصلی هنر خودش بپردازد، هر پیوندی را با جنبش های مد روز گسیخت. او دوست داشت اشیای ساده ای مانند گلدان ها و ظروفی را که در آتلیه اش داشت، نقاشی یا حکاکی کند و آنها را از زوایای گوناگون و در نورهای مختلف باز نمایاند. او این کار را با چنان دقت و حساسیتی می کرد که آهسته ولی مطمئن، حس احترام همکاران هنرمند، منتقدان و هنردوستان را به خاطر کمال جویی مخلصانه اش جلب کرد.

» ادامه مطلب

ترکیب بندی با زرد، آبی و قرمز؛ اثر پیت موندریان

چرا موندریان این طوری نقاشی می کرد؟

توجه به ساختار، که با کوبیسم برانگیخته شد این سوال را میان نقاشان پاریس، روسیه و کمی بعد هلند پیش آورد که آیا نقاشی نمی تواند به نوعی ساخت و ساز شبیه معماری تبدیل شود؟ پیت موندریان نقاش هلندی، می خواست تصاویرش را از ساده ترین عناصر بسازد: خط و رنگ.
او دنبال گونه ای نقاشی برپایه وضوح و انضباط بود که به شکلی، قوانین علمی یا ریاضی جهان را بازتاب دهد.*

این سوال و جواب های ساده را در باره هنر -والبته همه چیز- می شود در مدرسه با بچه ها در میان گذاشت. نتیجه اش به نظرم، فهم بهتر-اگر نگوییم درست، اصلا این درست کی و چی هست و که آن را تعیین کرده؟- از دنیا و زندگی است. نتیجه این است گمانم، که در موزه های هنر کلاسیک و مدرن غرب، آدم می بیند؛ پیر و جوان و کودک است که می بینی کتاب تاریخ یا نقد و بررسی هنر دستشان است و با دقت جلوی تابلو ها می ایستند و ورق می زنند و خوب نگاه می کنند تا بدانند یا بهتر بفهمند که در برابرشان چیست و منظور صاحب اثر از خط و نقش و نگارهای روی بوم چه بوده و چه گفته است.
در مملکت ما، تلویزیون گاهی به هنر مدرن می پردازد؛ درسریال و میان پرده ای، آدم پرت و مشنگی را نشان می دهد که سرووضعش تابلوست و با ادا و اطوار مسخره، خط های کج و معوجی کشیده و حرف های نامربوط می زند و بقیه هم مسخره اش می کنند.

گاهی هم می بینی بر دیوار جایی که صاحبش می خواهد فریاد بزند"متفاوت" است و کلاسش خیلی بالاست، کار مدرنی را برای نشان دادن کلاس و متفاوت بودن، زده اند سینه دیوار. "مبل طرح موندریان" هم البته برای این هدف ها کاربرد دارد.

» ادامه مطلب

کلیسای سانتا ماریا دله گراتسیه، میلان

بخت داشتم که همراه آدمی که به نظرم این جور جاها را باید با یک دانه مثل او رفت -به لحاظ کمّی و کیفی عرض می کنم- برای دیدن نقاشی «شام آخر» به کلیسای «سانتا ماریا دله گراتسیه» شهر میلان بروم.
داوینچی این نقاشی را بر دیوار غذاخوری صومعه کشیده است، در اندازه ۸۸۰ در ۴6۰ سانتی متر. هیچ مجموعه دار و دلال آثار هنری نمی تواند آن را از دیوار بکند و صاحبش شود به همین دلیل جزو چیزهایی است که در ایتالیا مال همه است. «"مال همه است" ساده وخوشکل تر از" در مالکیت عمومی است" نیست؟»
کلیسا را دیدم، اما برای دیدن "شام آخر" باید از قبل ثبت نام می کردم و آن روز هم دیروقت بود و کم کم دکان و دستگاه فروش بلیت را داشتند تخته می کردند.

» ادامه مطلب

درباره سری فیلم های مستند "قدرت هنر" نوشته بودم."یاری استوانی" نقاش ایرانی لطف کرده و نسخه ای از این فیلم را برایم فرستاده است.
دنبال راهی هستم که فیلم را در خانه هنرمندان تهران نمایش دهیم شاید در جشن تصویر سال.

وب سایت یاری استوانی و نقاشی هایش
--

About the "power of art" documentary series:
This is not a series about things that hang on walls, it is not about decor or prettiness. It is a series about the force, the need, the passion of art
...the power of art.

The series was transmitted during October and November 2006 on BBC Two.

سن بارتولومیو (Saint Bartolomeo) یکی از دوازده حواریون مسیح بود. نقاشی و مجسمه های او معمولا انسانی را نشان می دهد که پوستش را کنده اند. می گویند کفار جایی در آذربایجان امروزی در نزدیکی ارمنستان، پوستش را زنده زنده کندند و به صلیبش کشیدند و او شهید شد.

Last judgment اثر میکل آنژ؛ صورت"سن بارتولومیو"که پوستش را کنده اند، خودنگاره میکل آنژ است.

میکل آنژ در نقاشی last judgment او را کشیده است که پوستش را کنده اند، صورت سن بارتولومیو در این نقاشی، چهره خود میکل آنژ است. میکل آنژ چه هدفی داشته از این که صورت خودش را جای صورت یکی از شخصیت های مذهبی دین مسیح بکشد که پوستش را کنده اند؟ شاید فقط در قالب شمایل مذهبی می توانسته حرف دلش را بزند و نشان دهد که چطور حکومت پوست هنرمند را می کند. شاید راه فرار او از سانسور زمان خودش، استفاده از همان حربه ای بوده که حکومت برای تحمیق توده ها استفاده می کرده است. کلیسا با خرافه های مذهبی بر مردم حکومت می کرد و هنرمندان هم مجبور بودند برای او کار کنند، اما آنهایی که مثل میکل آنژ بنده و برده کلیسای سیاسی آن زمان نبودند، روح آزادشان را در آثاری که می آفریدند نشان می دادند.

مجسمه سن بارتولومیو اثرMarco d'Agrate در کلیسای جامع میلان، ایتالیا

کلیسای جامع شهر میلان ایتالیا که در حقیقت موزه ای از شاهکارهای هنری است، پر از آثاری است که هر کدام شان یک اثر هنری فوق العاده اند. ولی من از میان کارهای بیشمار این کلیسا همین مجسمه سن بارتولومیو را بیشتر از بقیه دوست دارم که اثر Marco d'Agrate است و بارتولومیو را طوری از سنگ تراشیده، که پوست بر بدنش نیست وپوستش از پشت بدنش مثل لباسی که در آورده باشد، به بدنش آویزان است و کتاب مقدس را هم در دست دارد.
از در اصلی که وارد کلیسا شوید، درست ته کلیسا سمت راست نزدیک محراب است.

-
منبع:

ویکی پدیای ایتالیایی

سال ها بعد نقاشی با الهام از "رستاخیز" فرانچسکا تصویری از اریک کانتونا فوتبالیست فرانسوی کشید؛
گمانم به خاطر بازگشت دوباره کانتونا به مسابقه فوتبال، پس از تحمل یک دوره طولانی محرومیت بود.
این دیگر کار یک آدم فوتبالی است که بگوید جریان این تابلو و آدم های توی آن چیست چون من فرق شموشک نوشهر را با اتلتیکو بیلبائو نمی دانم.

» ادامه مطلب

ممکن است يک تابلوی نقاشي بتواند جلوی گلوله و بمب را بگيرد و شهر و مردمش را نجات دهد؟
نقاشی" رستاخیز" پیرو دلا فرانچسکا درست همین کار را کرد.

» ادامه مطلب