فیلم مستند یک‌ساعته درباره فیلیپ گلاس

فیلیپ گلاس در این فیلم، از روزگاری می‌گوید که کسی او و مو سیقی‌اش را جدی نمی‌گرفت و حتی بعضی‌ها که موسیقی‌اش را می‌شنیدند از او می‌پرسیدند اصلا مدرسه موسیقی رفته است؟
گلاس معتقد است قدر هنرمندان مستقل را در آمریکا نمی‌دانند. او مدیر برنامه ندارد و می‌گوید اگر یکی از این آدم‌ها را به عنوان مدیر برنامه‌ام استخدام کنم، آن وقت باید برای او کار کنم.
زیاد از خانه‌اش در نیویورک بیرون نمی‌رود، اتاق شلوغش پر از مجسمه‌ و قاب‌عکس است.
موقع ساختن موسیقی فیلم‌هایی مثل Naqoyqatsi بخش‌هایی از موسیقی را هم‌زمان با نمایش فیلم روی پرده سینما با گروه نوازندگانش ساخته است.

اینجا مقاله خوبی درباره فیلیپ گلاس منتشر شده که هرچند قدیمی است، به نظرم برای ترجمه به فارسی عالی است.

دیروز دوست عکاسم دو مجموعه عکس خیلی خوب برایم فرستاد که باعث شد بخشی به اسم "عکس‌های دست‌اول" راه بیندازم و چند مجموعه عکس اساسی از عکاسانی مثل او را آنجا بگذارم تا کنار مسابقه از دیدن این عکس‌های خوب هم لذت ببریم و یادبگیریم.
"اسلاید شو" هایی از این عکس‌ها و عکس‌های انتخاب شده شرکت‌کنندگان مسابقه را در وب منتشر خواهم کرد.

درباره جایزه‌ها:
لابراتوار اینترنتی "عکس پرینت" پیشنهاد دادن یک حال استمراری و یک حال استمراری کامل به شرکت کنندگان داده و قرار است 100 عکس برای 50 شرکت‌کننده و 1000 عکس برای یک شرکت‌کننده برگزیده را رایگان چاپ کند.
خانم عکاسی هم 11 حلقه فیلم سیاه‌وسفید "ایلفورد" HP5 400 به یک شرکت‌کننده که عکاسی سیاه‌وسفید کرده، هدیه می‌دهند.

» ادامه مطلب

این نوشته در دفاع یا نقد از سینمای عباس کیارستمی و فیلم "شیرین" او نیست؛ درباره خبر نه چندان درستی است که از "واکنش تند" بینندگان فیلم او در شصت‌وپنجمین جشنواره فیلم ونیز می‌گوید.

سایت سینمای‌ ما نوشته است:
چند سایت خبری مانند ايسنا، ايسكانيوز، برنانيوز، فارس و تعدادی از روزنامه‌هاي صبح خبری به نقل از خبرگزاري رويترز منتشر كردند كه طبق آن، فيلم «شيرين» عباس كيارستمي با واكنش تند تماشاگران مواجه شده و آنان، برخلاف نگاه مثبت برخي منتقدان، خواهان بازپس گرفتن پول بليت خود شده‌اند.
اینجا هم آمده است: به گزارش رويترز، عده‌ زيادي از معترضان در بيرون از محل برگزاري جشنواره ونيز، با در دست داشتن پلاكاردهاي مختلف نارضايتي خود از اين فيلم را نشان دادند كه در اين ميان بر روي يكي از اين پلاكارد‌ها نوشته شده بود: پولمان را پس بدهيد و روي پلاكارد ديگري كاريكاتور مردي كشيده شده بود كه در حال تماشاي فيلم شيرين خود را حلق‌آويز كرده است.

عکس‌ها: imxsony، فلیکر

من آن‌جا بودم و فیلم کوتاهِ موبایلی از این نوشته‌ها و نه آن‌طور که این سایت‌ها گفته‌اند "پلاکارد‌ها" گرفته‌ام که در "یوتیوب" گذاشته‌ام و می‌توانید ببینید. شاید در ترجمه خبر، مشکلی پیش آمده و شاید اصلا ایراد از اصل خبر باشد، اما داستان، طوری که این سایت‌ها نوشته‌اند، نیست:
هر سال در جشنواره فیلم ونیز، جایی که همه آزادند بروند و نقدشان را از فیلم‌ها بنویسند، دیواری به اسم "دیوار گریه" یا "دیوار شوخی" برپا می‌شود و آخرسر هم به بهترین و باحال‌ترین نقد نوشته شده، یک جام چوبی هدیه می‌دهند. ماجرا آن‌طور که در بعضی سایت‌ها -به هر دلیل- روایت کرده‌اند، سفت و جدی نیست و به قول غرب‌زده‌ها "کول" است.
کاغذهای آماده‌ای روی میز است که روی‌شان نوشته "پول ما را پس دهید" مردم روی این کاغذها با نوشته، نقاشی، فحش... نقدونظرشان را درباره فیلم‌ها می‌نویسند.در این برنامه کسی پلاکارد دست نمی‌گیرد و تظاهراتی علیه کسی برپا نمی‌شود.

جایزه بهترین نقد

حالا:

یک نفر برای "گیلرمو" کارگردان فیلم "دشت سوزان" نوشته بود: "تو با نشان دادن این صحنه‌ها جنایت کرده‌ای." چند تیتر پیشنهادی برای بعضی سایت‌ها ونشریات کشور کارگردان فیلم:

مردم ونیز، گیلرمو را جنایت‌کار خواندند

مردم ونیز در تظاهرات علیه گیلرمو: گیلرموی جانی، پول بلیت‌مان را پس بده

گیلرموی جنایتکار! دیدی مردم ونیز گول فیلم الکی‌ات را نخوردند

گیلرمو حیا کن! سینما را رها کن!
حالش را دارید، تیتر پیشنهاد دهید
...

فیلم کوتاهی که از این ماجرا گرفتم، در سایت یوتیوب، 2.5 دقیقه

همین فیلم با کیفیت بهتر، 25 مگابایت، مناسب جهت استخراج فحش‌هایی که ملت حواله کارگردان‌ها کرده‌اند

با تشکر از جورج کلونی، خانواده رجبی و همه مردم خوب ونیز که ما را در ساختن این فیلم یاری دادند.

سلیف کِیتا اهل مالی است، با چشمان قرمز و موی سفید. خانواده‌اش هم او را زشت می‌دانستند اما به"صدای طلایی آفریقا" مشهور شد.

اسم آهنگ Anana Ming
خواننده Salif Keita
آلبوم Moffou
2002

--
با موهای سپید؛ چشمانی قرمز؛ زشت باش! اما خوشحال

"دوستم باش"
ماجده رومی

از او بیشتر خواهم نوشت.