یکی زیر عکس قبلی نوشته:
«وقتی عکسی می بینم که مشخصاتی ندارد و اصلا نمی دانم با چی طرف هستم، زود هم از ذهنم پاک می شود. لازم نیست تیتری در کار باشد ولی اسم یک عکس یا اسم یک محل باعث می شود همیشه از جایی یک تصویر در ذهنت بماند و ثبت شود..راستش وقتی تکلیف من بیننده با عکس روشن نیست، فرقی نمی کند مثلا آن را بین سایت های دیگر هم ببینم و رد شوم؛ چه رسد به سایت تو ! ؟»
البته من عکاس نیستم و این که می گویم نظر شخصی خودم است که درباره "عکس" این جوری فکر می کنم.
به نظرم بعضی وقت ها حتی برای اسم فایلی هم که آدم اپلود می کند، بد نیست چیزی انتخاب نکند و اسم فایل دوربین را هم تغییر ندهد.(یکی از خوبی های عکسی که روی کاغذ چاپ می شود به نظرم همین بی نام و نشان بودن یا "عکس تر" بودن است نسبت به عکس های دیجیتال.)
چون به نظرم اگر قرار نیست کسی گزارش تصویری از جا/اتفاقی بدهد و به خاطر حسی که از آن محل داشته، دلش خواسته عکسی بگیرد و بقیه را در حسش شریک کند، آن وقت گفتن این که مثلا این عکس را در گورستان پرلاشز پاریس گرفتم، چه کارکردی دارد؟ آیا دادن این اطلاعات هزار جور پیش داوری و پیش زمینه و سوال مربوط به چیزهای جانبی و نامربوط به خود تصویر را در ذهن بیننده ایجاد نمی کند؟ گذشته از این، به نظرم بعضی وقت ها این جور شرح و عنوان ها برای عکس، دست کم گرفتن بیننده است، مثلا نوشتن " برج ایفیل از میان درختان" زیر این عکس ممکن است بیننده باحالی را به خندیدن به ریش نداشته کسی که عکس را گرفته و زیرش توضیح واضحات داده، وادار کند.
به اعتقاد من بستگی به عکس دارد.به شخصه گاهی فکر می کنم اگر برای عکسم توضیحی ندهم بیننده نمی تواند غرض عکس من را آنطور که خودم می خواهم بفهمد.و برای بعضی از عکس ها می خواهم که آنطور که مد نظر خودم هست بیننده عکس را بفهمد.ولی گاهی نه.برداشت آزاد است و هرکسی از ظن خودش می شود یار من.در این موارد توضیح ضرورتی ندارد.
به شدت موافقم که روند نامگذاری عکس ها الان به گونه ای شده که انگار عکس های بدون عنوان چیزی کم دارند. فکر میکنم عکس های بدون نام جا را برای قضاوت بهتر بیننده بیشتر باز می کنند اما در مورد عکسهایی که موضوع آنها به مکانشان وابستگی زیادی دارد - مثلا همان عکس از پرلاشز- به نظرم بودن یا نبودن عنوان تفاوت عمیقی را در نوع برداشت عکس ایجاد میکند. مثلا من عکس را که دیدم به نظرم یک خیابان آمد که عناصر آن سکوت و تنهایی را به ذهن می آورد اما عنوان آن ناگهان مرا وصل کرد به همه مجموعه تصورات ذهنی که از پرلاشز پیش از این داشتم. و حالا تصور مرگ بر این خیابان بیشتر سنگینی می کرد