کلیسای سانتا ماریا دله گراتسیه، میلان
بخت داشتم که همراه آدمی که به نظرم این جور جاها را باید با یک دانه مثل او رفت -به لحاظ کمّی و کیفی عرض می کنم- برای دیدن نقاشی «شام آخر» به کلیسای «سانتا ماریا دله گراتسیه» شهر میلان بروم.
داوینچی این نقاشی را بر دیوار غذاخوری صومعه کشیده است، در اندازه ۸۸۰ در ۴6۰ سانتی متر. هیچ مجموعه دار و دلال آثار هنری نمی تواند آن را از دیوار بکند و صاحبش شود به همین دلیل جزو چیزهایی است که در ایتالیا مال همه است. «"مال همه است" ساده وخوشکل تر از" در مالکیت عمومی است" نیست؟»
کلیسا را دیدم، اما برای دیدن "شام آخر" باید از قبل ثبت نام می کردم و آن روز هم دیروقت بود و کم کم دکان و دستگاه فروش بلیت را داشتند تخته می کردند.

هفته پیش "بی بی سی" خبری منتشر کرد که تصویر دیجیتالی بسیار بادقت و با کیفیتی از نقاشی شام آخر در اینترنت منتشر شده که جزییات نقاشی در این عکس، بهتر از تماشای آن در صومعه، دیده می شود.
عکس را اینجا می توانید ببینید، 16 میلیارد پیکسل دارد و می توانید آن قدر-بدون کم شدن کیفیت- آن را بزرگ کنید که استادی داوینچی را حتی در شفاف کشیدن فنجان های روی میز ببینید.
--
خبر در سایت انگلیسی "بی بی سی"
خبر در سایت فارسی "بی بی سی"
Dear sir
it was realy interesting,
there are many mysteries in davichi s pictures.
have you ever read the davinchi code,
its a book containing a very interesting and real interpretation about the last supper and monalisa.
be happy
جناب نصیری سلام...بنده شخصا نتوانستم عکس را مشاهده کنم در صورت امکان توضیح بفرمایید.
--
سلام
باید کمی صبر کنی به خصوص اگر سرعت اینترنتت کم باشد.
سلامت.