عکاسي در جاهای عمومی انگليس کم دردسر تر از ايران نيست و برخورد های مختلفی از طرف ماموران با عکاسان مي شود.
اين قبيل برخوردها تازگي ها بيشتر هم شده و در نتيجه تعدادی از شهروندان انگليسي و مخصوصا عکاس ها اعتراض اينترنتي تنظيم و امضا کرده اند که خطاب به نخست وزير، توني بلر است و از او خواسته اند محدوديت های عکاسي در جاهای عمومی را در انگليس حذف کند.
تا الان که اين مطلب را مي نويسم بيش از 41 هزار نفر اين دادخواست را امضا کرده اند.
* حالا که انتخاب تيترهای احمقانه مد است، گفتم از قافله عقب نمانم! يک جور احمقانه و بي ربطي اين تيتر، شبيه اسم فيلم The English Patient است.
جالب بود
www.paberahneh.blogfa.com
در این باره چند وقت پیش که با چند تا ار فتوبلاگرهای لندن دور هم بودم داشتیم درباره روشهایی که هر کدام استفاده میکنیم حرف میزدیم. البته فرق اینجا این است که بعضی جاها وقتی عکس بگیری یکی سرو کله اش پیدا میشه و میگه آقا اینجا عکس نگیر و خیلی گیر نمیدن معمولا هم الکی میگن تو هم میتونی لج کنی و کار خودت را یواشکی بکنی ولی من معمولا جایی که بوش میاد گیر بدن اول جایی که میخوام عکس بگیرم رو پیدا میکنم بعد دوربین رو در میارم و تا کسی بخواد چیزی بگه من عکاسام رو گرفتم مشکل بیشتر بخاطر اتفاقات تروریستی است که افتاده ولی احمق ها نمیفهمن که کسی که بخواد یواشکی عکس بگیره نمیاد یه اس ال آر دستش بگیره خلاصه آسمون همه جا یه رنگه فقط باید پاش بیفته که معلوم بشه
--
رضا جان ممنون از توضيحت، اتفاقا مي خواستم در باره اين موضوع از تو که اونجا زندگي و عکاسي مي کني، بپرسم.
اقا اگه اعتراض نمیکردن که انگلیس نبود ,اینارو ول کن منصور جان انرژی هسته ایرو بچسب
به به
چه عجب از این طرفها
سلام عرض کردیم.
یک مورد برخورد رو هم من تو وبلاگم نوشتم.
اگه دوست داشتید بخونید.
http://adam.ir/2007/02/post_81.html
--
سلام آدم جان
مطلبت رو خوندم و نظرم رو هم برات نوشتم،
سلامت.