اين دختر حداکثر تا دو سه سال ديگر مي تواند به اين استاديوم وارد شود، چون اين محيط را برای چند سال بعد او  "ناسالم  و خطرناک" تشخيص داده اند. 
Iranian women are banned by law from entering soccer stadiums. The Islamic Republic, like its Sunni fundamentalist counterpart in Saudi Arabi, bans mixed-gender seating at soccer game. But in the past few months a daring group of young Iranian women have been challenging the ban, with mixed success...

 

ويکتور ايوانفسکي متولد سال 1967 در Syktyvkar روسيه است. ياد گيري عکاسي را به طور جدی از سال 1990 آغاز کرده و در سال 1993 به عضويت "اتحاديه عکاسان هنری روسيه" در آمده است. ويکتور در حال حاضر در دانشگاه Syktyvkar مشغول تدريس عکاسي است. او به طور عمده عکاسي N ude را دنبال مي کند چون لباس و پوشاک را دوست ندارد، و معتقد است لباس به ندرت فوتو ژنيک است. عکس ها از مجموعه "زن و مرد" ايوانفسکي است که بارها در سايت ها و مجلات عکاسي منتشر شده اند. ظاهرا مثل خيلي چيزهاي ديگر، هنوز زمان نوشتن در باره اين شاخه مهم عکاسي و پرداختن به آن در مطبوعات و کتاب های عکاسي مملکت ما فرا نرسيده است. مشکل اينجاست که آقايان اين شاخه عکاسي را هم جزو پورنوگرافي مي دانند.

مطالب صفحه عکس   روزنامه اعتماد ملي را  که قرار بود اسمش "کادر" باشد، با کمک  آزاده و نيلوفر تهيه کرديم.
البته ظاهرا موقع صفحه بندي اشکال هايي در آن به وجود آمده و زير نويس عکس هاي پايين صفحه جابجا شده يا در مطلب ستون سمت چپ، عکس هاي جلد کتاب هاي مگنوم حذف و بخشي از مطلب دوبار تکرار شده است که به خاطر عدم حضورم در روزنامه -موقع صفحه بندي- بوده و تقصير خودم است.
شايد اين صفحه را مرتب درآورديم، شايد هم به سرنوشت بقيه صفحه هايمان دچار شد.

حسين شريعتمداري، مدير مسوول روزنامه کيهان، در جلسه پرسش و پاسخي که روز سه شنبه در نمايشگاه مطبوعات برگزار شده بود در پاسخ جواني که گفت ، آقای گنجي در کتابش از شما به عنوان بازجو حسين نام برده است و ديگراني هم در گوشه و کنار گفته اند که شما از آنها بازجويي کرده ايد، پاسخ داد اولا که گنجي چنين چيزي نگفته اما در هر صورت ايشان در اين حد نيست و يک بازجوي دم دست هم برای بازجويي وي کافي است. شريعتمداري گفت ناراحتي من از اين است که در مملکت امام زمان افتخار و صواب بازجويي نصيبم نشده است. شريعتمداري بدون آن که از شخص خاصي نام ببرد گفت، کساني که روزگاري در سپاه بودند و به پيشاني زنان بي حجاب پونز فرو مي کردند امروز نقش هاي ديگري بازي مي کنند. او آنها را بازيگراني ثابت با نقش هاي متفاوت ناميد و گفت عکس و اسناد کارهاي گذشته آنها موجود است. شريعتمداري در پاسخ جوان ديگري که با اشاره به دستگيري رامين جهانبگلو عنوان کرد به نظر مي رسد ابتدا مطالبي در کيهان نوشته مي شود و بلافاصاله پس از آن اتفاقاتي مي افتد و عده اي دستگير مي شوند، گفت اين موضوع را مدت ها است که سايت ها و افراد مختلفي مطرح مي کنند و ما به آنها جواب نمي دهيم اما شما محترمانه و صريح پرسيديد و من پاسخ مي دهم. شريعتمداري گفت تقصير کيهان چيست که زودتر از ديگران از مسائل آگاه مي شود؟ روزنامه نگاران ما در روزنامه نمي نشينند و بدون آن که به اسناد محرمانه و طبقه بندي شده دسترسي داشته باشند از راه هاي معمول اين اطلا عات را به دست مي آورند. مثلا در مورد همين آقاي جهانبگلو تحقيق کرديم ومتوجه شديم آقاي فرج سرکوهي که از هم پالکي هاي خود ايشان هم هست در مصاحبه اي عنوان کرده است که آقاي جهانبگلو رابط سفارت هاي خارجي در تهران است. يا مثلا در مورد آقای کديور خبري از يک خبرگزاري آمريکايي پيدا کرديم که گفته بود به ايشان و عده اي ديگر پول داده شده است، ما خبر را منتشر کرديم وآنها در پاسخ گفتند اين طور نبوده و "جايزه" بوده" و ما هم گفتيم در اين خبر از عبارت "گرانت" استفاده شده نه "آوارد" شريعتمداري در مورد برنامه هسته اي ايران و مسائل مربوط به آن گفت خواهيم ديد که ايران در پايان، هيچ راهي به جز خروج از "ان پي تي" نخواهد داشت. او در مورد مذاکره ايران و آمريکا هم گفت آمريکا مي خواهد با ايران مذاکره کند اما اين مذاکره را فقط براي مذاکره مي خواهد و مي خواهد با اين کار به جنبش هاي مختلف خاورميانه نظير حماس، حزب الله و بقيه نشان دهد که در پايان، ايران که برای شما الگو بود پاي ميز مذاکره با ما نشست پس شما هم سلاح را زمين بگذاريد و به مذاکره با ما تن دهيد. من فقط براي عکاسي رفته بودم و اين پرسش و پاسخ ها را با اتکا به حافظه ام و خيلي سريع نوشتم، ممکن است در نقل قول ها عين کلمات را به کار نبرده باشم.سوال هاي ديگري هم در اين جلسه مطرح شد که از آن ميان من تنها به برخي از آنها اشاره کردم

نمايشگاهي براي مردم در ميان نمايشگاه هاي پر شمار عکسي که اين روزها در گوشه و کنار شهر تهران بر پا مي شود، نمايشگاهي در سالن شماره 4 نمايشگاه بين المللي تهران برگزار شده که توجه مردم را به خود جلب کرده است. در اين نمايشگاه، عکس هايي از مراحل مختلف راه يابي تيم فوتبال ايران به جام جهاني 2006 به نمايش در آمده است. ديوار و کف نمايشگاه پوششي قرمز رنگ دارد و عکس ها در قطعي مناسب و بر روي کاغذ اعلا با کيفيتي قابل قبول چاپ شده اند. به جز بعضي از عکس هاي شب که مي توانست بهتر اديت وتصحيح رنگ شود بقيه عکس ها از اين لحاظ يک دست به نظر مي رسند. پس زمينه اي که عکس ها بر روي آن قرار گرفته اند مشکي است که با توجه به رنگ قرمز غالب محيط نمايشگاه انتخاب آگاهانه اي است و باعث شده عکس ها بهتر جلوه کنند. عکس ها را محمد فرنود از عکاسان مختلف جمع آوري و آماده نمايش کرده و تعداد زيادي از عکس هاي خود او هم، از جمله عکس هايي از بازي هاي خارجي تيم ايران در آلمان، انگليس و کشورهاي عربي در اين نمايشگاه به نمايش در آمده است. سر و سامان دادن نمايشگاهي دراين اندازه دشواري هاي خاص خودش را دارد که در کنار مشکلات هميشگي کارهاي گروهي اينچنيني مشکل ديگري نيز اخيرا به آن اضافه شده است و آن عدم استقبال نهاد ها و سازمان های دولتي و شرکت های خصوصي براي حمايت مالي چنين برنامه هاي فرهنگي بر اثر تغيير و تحولات اخير است. به نظر من صرف نظر از نقايصي که گريبانگير اين گونه نمايشگاه ها است از جمله تعداد زياد کارها و گاه شباهت بسياري از آنها به يکديگر، اين نمايشگاه به خصوص از نظر اقبال و توجه مخاطبان به آن، بسيار موفق است. گشتي در نمايشگاه و مشاهده مردمي که در باره عکس ها با هم حرف مي زنند و گاه حتي در کنار بعضي از آنها مي ايستند و با موبايل شان عکسي به يادگار مي گيرند و همچنين ورق زدن دفتر يادبود نمايشگاه و خواندن نظرهاي مردم اين ادعا را تاييد مي کند.

بزرگراه مدرس-تصادف موتور سوار و اتوموبيل زانتيا