نمي دانم چرا گوشه و کنايه زدن به عکاسان ديگر، يک پاي ثابت اکثر
گفتگوهايي شده است
که در مطبوعات ما به چاپ مي رسد.
اما فکر مي کنم
همه تقصير را هم نمي شود گردن مصاحبه شونده انداخت.
در مواردي شايد نا آشنايي و
عدم تسلط گفتگو کننده باعث مي شود بحث و گفتگو به بيراهه
رود و به جای سخن گفتن
از ديدگاه ، طرز فکر و سبک شخص عکاس، تبديل به رجز نامه شود
اما گفتگويي
با آلفرد يعقوب زاده که ديروز در روزنامه اعتماد ملي چاپ شد اين
گونه نيست.
در اين گفتگو هر جا که از آلفرد در باره ديگران
پرسيده اند از آنها به نيکي ياد کرده و حتي آنجا
که حجت سپهوند از
افرادي نام مي برد که عکس معروف آلفرد را ساختگي عنوان
کرده اند،
به رجز خواني و کوبيدن ديگران براي اثبات خود نمي
پردازد.
حرف هاي
آلفرد در کارگاه يک سال و نيم قبل در تهران