
نقاشي بد ن ها کار " ری فيليپو ويچز" و
عکس کار "ديو يد مک کالو" است

مانفرتو شرکت ايتاليايي است که به خاطر سه پايه هاي
حرفه ايش در ميان عکاس ها معروف است.
يکي از تبليغ هاي اين شرکت، زن يا مرد
عکاسي است که سه پا دارد.
در تبليغ خلاق مانفرتو گاهي اوقات هيچ جمله اي نوشته
نشده و تنها پايين آن اسم و آدرس توزيع کننده سه پايه ها-شرکت بوگن- چاپ شده
است.
تصوير خلاق، جا و نيازي براي کلمات کليشه اي و ملال آور باقي نگذاشته
است.
اما فقط يک لحظه تصور کن تو خالق اين تصوير هستي و کارت را براي
گرفتن تاييد، نشان صاحب محصول وطني داده اي.
مدير محترم خيلي که به تو لطف کند
يک چيزي توي اين مايه ها تحويلت مي دهد:
يعني مصرف کنندگان محصول ما ناقص الخلقه
اند؟
گذشته از اين آقاي مدير هرگز به اين که نوشته هاي روي تبليغ کم باشد رضايت
نخواهد داد و طبق سيستمي که من اسمش را "سيستم تبليغاتي حاج حسين و
پسران"
گذاشته ام از تو خواهد خواست که با فونت تيتر بولد 24 اسم و فاميل خودش و
خانواده اش را هم در کنار عکس يا عکس هايي از آنها قرار دهي.

اگر آن نره غول گوشه سمت راست عکس وجود نداشت، شايد
اين عکس، عکس خوبي مي شد.
جمع کردن "هفت زلزله" در کنار هم، به تنهايي کلي وقت
گرفت، تازه بايد حواسم را جمع نور و کادر و تنظيم دوربين هم مي کردم.
در عکس های بعدي که اين زلزله هفت ريشتري را به سمت چپ هدايت کردم تا آن نره غول
حذف شود، هرگز چنين لحظه خوبي به وجود نيامد.
اين جاست که آدم به توانايي و نبوغ
عکاسان بزرگي که کوچکترين ضعف و جزييات اضافه اي در عکس هاي شان ديده نمي شود پي مي
برد.
عکاس - کارگردان شدن راه طولاني و سختي پيش رو دارد و چه خوش باورند آنهايي
که اين پيشه را سهل و دم دست مي شمارند.

وسط هاگير واگير تظاهرات حمايت از برنامه هسته اي ايران، ملت حزب
الله از جمله اين خانم، مشکل هايشان را
با سردار طلايي فرمانده نيروي انتظامي
تهران در ميان مي گذارند.

اگر لنزي بهتر از اف 4! داشتم و کوه و پس زمينه محو مي
شد...
مستراح گرافي هاي آدريان رودريگز




آدريان رودريگز ده سال است كه قطرات
رنگ را در كاسه توالت فرنگي خانه اش
مي ريزد و به سرعت پس
از كشيدن فلاش تانك از تركيب آب و رنگ عكس
ها
يي مي گيرد كه نظر خيلي ها را گرفته و اسم آنها را هم توالت
گرافگذاشته است.
مهم تر از آن آدريان توانسته از مستراح خانه اش
پول هم دربياورد و عكس
ها را دانه اي سيصد دلار
بفروشد.