پاييز گذشته با کلي انرژي و برنامه تصميم
گرفتم به عنوان يکي از ويژه نامه هاي
هفتگي روزنامه آسيا که
قرار بود دوباره منتشر شود، چهار صفحه با نام آسیا
مصور
تهیه و چاپ کنم. این چهار صفحه البته در همان اوایل کار
و موقعی که مشغول کار
بر روی آن بودیم برای همیشه در بایگانی
روزنامه ماند و من کمی دیر متوجه این شدم
که ایرج جمشیدی در دور جدید راه
اندازی روزنامه آسیا- شاید ناخواسته- بیشتر آدم های
دور و برش را به بازی گرفته
است.
به هر حال
یکی از تست هایی که زدیم چنین فرمتی داشت و قرار بود به طور
ثابت در هر
یک از چهار صفحه مطالب مشخصی را دنبال کنیم.
با کليک روي صفحات، نسخه نسبتا
خوانايي از آنها قابل دیدن است:
