اولين بهاري است که بي سفره هفت سين آغاز کرديم.

کنارمان نبود تا مثل هر سال کمي مانده به سال تحويل قران را بردارد
و بخواند و عيد را با عيدي و بوسيدن دست او آغاز کنيم.

نوروز پارسال هم من نبودم و تا خودم را رساندم همه چيز دير شده بود
 و تنها تن نحيفش را به من دادند که به خاک بسپرم

روز رفتن آرام گوشه اتاق خوابيده بود و دلم نيامد براي خداحافظي بيدارش کنم
نمي دانستم روز ديدار بعدي مان بايد به خاک سرد بسپارمش.